Wprowadzenie

Obszary zagrożone wybuchem w każdej aplikacji powinny być podzielone na odpowiednie strefy, a urządzenia przypisane do odpowiednich grup i kategorii. Oznaczenia znajdujące się na tabliczce znamionowej urządzeń wskazują, w której strefie te urządzenia mogą pracować.

Podział komponentów na grupy
Wyróżnia się dwie grupy: grupa I i grupa II. Grupę I stanowią urządzenia przeznaczone do pracy w podziemiach kopalnianych oraz naziemnych części kopalń zagrożonych wybuchem. Grupę II natomiast stanowią urządzenia przeznaczone do pracy na  powierzchni, w obszarach zagrożonych wybuchem gazów, oparów, mgły lub pyłów.

Podział obszarów na strefy
Obszary zagrożone wybuchem zostały podzielone na tzw. strefy zagrożenia. Rozróżniono sześć typów stref, których oznaczenia informują o rodzaju zagrożenia oraz o jego intensywności. Poszczególne strefy zostały zestawione i opisane w tabeli obok. Gazy, mgły i opary znajdują się w strefach 0, 1 i 2, w których wymogi dla wybranych urządzeń wzrosły ze strefy 2 do 0. Urządzenia w  strefie 0 muszą być tak zbudowane, aby nawet w sytuacji, gdy któreś z zbezpieczeń zawiedzie lub pojawią sie nawet dwa czynniki niekorzystne, nadal zagwarantowana jest wystarczjąca ochrona przed wybuchem. Z tego powodu na przykład pasywny,   bezpotencjałowy czujnik, zaintsalowany w strefie 0, i podłączony do obwodu iskrobezpiecznego (II2(1)G [EExia] IIC), musi posiadać aktualne certyfikaty. Strefy 20, 21 i 22 dotyczą pyłów palnych. W tych strefach wymogi dla wybranych urządzeń wzrosły ze strefy 22 do 20. Urządzenia w strefach 20 i 21 wymagają również specjalnych certyfikatów.

Podział na grupy produktowe
Grupy produktowe określają, w których strefach powinny być instalowane urządzenia. Tutaj również występuje sześć różnych kategorii.
Urządzenia z kategorią 1G, 2G i 3G zarezerwowane są do stref zagrożonych wybuchem gazu (G = Gaz). Odpowiedni podział grup produktowych na obszary:
- produkty kategorii 1G do stref 0, 1 i 2;
- produkty kategorii 2G do stref 1 i 2;
- produkty kategorii 3G do strefy 2.
Urządzenia z kategorią 1D, 2D i 3D zarezerwowane są do stref zagrożonych wybuchem pyłów (D = Dust/Pyły). Odpowiedni  podział grup produktowych na obszary:
- produkty kategorii 1D do stref 20, 21 i 22;
- produkty kategorii 2D do stref 21 i 22;
- produkty kategorii 3D do strefy 22.

Klasyfikacja i oznaczenia stref zagrożonych wybuchem 

Strefa 0, 1 i 2

Przykładem takiej strefy może być obszar zamknięty, w którym napełnia się beczkę z benzyną.

Strefa 20, 21 i 22

Przykładem takiej strefy może być obszar zamknięty, w którym napełnia się silos ziarnem.

Grupy wybuchowości, klasy temperatur
Podział urządzeń na grupy i kategorie pozwala określić, w których strefach urządzenie powinno być zainstalowane. Natomiast  podział na grupy wybuchowości i klasy temperatur stanowi informacje, jakie media mogą znajdować się wewnątrz strefy, w której urządzenie ma być instalowane. Typ ochrony nie jest określany jako wskaźnik jakości, ale pozwala na wybór odpowiedniego  urządzenia do danej strefy.

Podział na grupy wybuchowości
Urządzenia do pracy w strefach zagrożonych wybuchem, gdzie występują gazy, mgły i opary dzieli się na trzy grupy wybuchowości (IIA-IIBIIC), w zależności od rodzaju ochrony. Grupa wybuchowości oznacza miarę zapalności gazów (atmosfery zagrożonej wybuchem).

Podział na klasy temperatur

Urządzenia do stref zagrożonych wybuchem zostały podzielone na 6 klas temperatur (T1...T6). Klasa temperatur nie jest – co często jest mylone – zakresem temperatury pracy urządzenia, ale maksymalną temperaturą, jaka może wystąpić na powierzchni tego urządzenia. Należy pamiętać, aby temperatura powierzchni była zawsze niższa od temperatury zapłonu łatwopalnego materiału, który w danej strefie występuje.